Karda, kışta, zorda… Burnum omzunda!

kokumdasın ki güç bela sürünüp bulduğum
elinde kaybolup uzandığım ufuklara
hoş senin de bir varoluş sebebin var
yakından uzaktan alakam olsa mutluyum
bir gülümseten benim
bir daha, daha söyler misin?
tek iyim sen kalmışsın aman ne mutluyum
burnum omzunda…
uyandığım bu sabaha gözlerin bakmaz mı?
beklenen gün geldi, açtı laleler beyaz
uzakları hayal eder, tuttuğu avucunda
söz durdu, artık sen ve ben ve uçsuz zamanım…

Beğendiniz mi? Paylaşın...
  • E-mail this story to a friend!
  • Facebook
  • MySpace
  • Google Bookmarks
  • Live
  • Digg
  • del.icio.us

“Karda, kışta, zorda… Burnum omzunda!” için 0 Yorum yapılmış.


  • Yorum Yapılmamış

Yorum yapın