Oh be geldim sonunda… Yaşadığım ne varsa hepsi bana ait, bu şehir iki beden büyük bir elbise değil vitrinde görüp beğendiğim, tam oturdu içime, oh be memleketimdeyim!!
Daha bugün yeni hissettim “burda” olduğumu, denizin kokusunu çektim içime vapurda çayımı sigarayla höpürtedirken…
- Apla parfüm lazım mı? (kolumu dürtükler)
- Yok lazım değil de ne dokunuyon şimdi?
- Dokunmayın şabanıma!
Böyle bi memlekettir memleketim, ah bi de gülse yurdum insanı, ah bi gülümsese… Titremese yağmur altında tinerci çocuk… Ramazan çadırı kuyruğunda saatlerce beklemese yaşlı teyzem…
Şehir, ben, biz…
Oh be yaşıyorum!!